ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ, ಭಾರತ ಬಿಡಿ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕರು, ಚಲನ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸಿರೋ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಬೆರೆಳಿಣಿಕೆಷ್ಟೇ.! ಆದ್ರೆ, ಚೊಚ್ಚಲ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ವಿಭಿನ್ನ ಆಲೋಚನೆಯ, ನವೀನ ಕಥಾ ಹಂದರದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುತ್ತೀನಿ ಅಂತ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡೋಕೂ ಗುಂಡಿಗೆ ಗಟ್ಟಿ ಬೇಕು. ಕಥೆ ಸರಳ ಅಂತೂ ಇಲ್ಲ. ಜಟಿಲ ಕಥೆಯನ್ನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಬೋರ್ ಆಗದಂತೆ, ಎಲ್ಲ ವರ್ಗದ, ಎಲ್ಲ ವಯೋಮಾನದವರಿಗೂ ಜೀರ್ಣವಾಗುವಂತೆ, ಮಾಸ್‌‌ ಎಲಿಮೆಂಟ್ಸ್‌‌ಗಳ ಒಗ್ಗರಣೆ ಹಾಕಿ, ಅತಿರೇಕವಲ್ಲದ, ಡಬಲ್ ಮೀನಿಂಗ್ ಇಲ್ಲದ, ಅಸಹ್ಯ ಎನಿಸದ, ಅಪಹಾಸಕ್ಕೆ ಈಡು ಮಾಡದ ಹಾಸ್ಯವನ್ನ ಹೆಣೆದು ಅರ್ಜುನ್ ಜನ್ಯ 45 ಸಿನಿಮಾವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ರೀತಿ ಶ್ಲಾಘನೀಯವೇ ಸರಿ.

ಖ್ಯಾತಿ, ಅಪಖ್ಯಾತಿ, ನೋವು, ಸೋಲು, ಸಾವು, ಅಸಡ್ಡೆ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ, ಜಟಿಲತೆ, ದೈವ, ಬದುಕು, ಸಾವಿನಾಚೆಯ ಕುತೂಹಲ ಒಂದಾ ಎರಡಾ? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಮಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿ ಪಕ್ವಾನ್ನವನ್ನೇ ಮಾಡಿದ ಪಕ್ವ ಬಾಣಸಿಗನಂತೆ ಅರ್ಜುನ್ ಜನ್ಯ ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತೂ ಹೇಗೆ ಹೀಗೆ ಇದ್ದೀರಿ? 45 ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಶಿವಪ್ಪನಾಗಿ ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶ ಹೇಗೆ ಮಾಡೋಕೆ ಸಾಧ್ಯ? ಇಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಒಣ ಬ್ಯುಲ್ಡ್‌‌ ಅಪ್ ಇಲ್ಲ. ಹತ್ತು ಹಿಂಬಾಲಕರು ಬಂದು ನಮ್ಮಣ್ಣ ಹಂಗೆ ಹಿಂಗೆ ಅಂತ ಹೊಗಳಲ್ಲ. ಇನ್‌ ಫ್ಯಾಕ್ಟ್‌‌‌‌ ರಾಜ್ ಬಿ ಶೆಟ್ಟಿ ಪಾತ್ರ ಎಷ್ಟು ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕಾಲು ಎಳೆಯುತ್ತೆ, ನೀವೂ ಹಂಗೇ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಾಲೆಳಿತೀರಿ. 45 ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪಾತ್ರ ಪರಿಚಯದ ರೀತಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಲುಕ್, ನಟನೆ ಎಲ್ಲವೂ ವಿಭಿನ್ನವೇ. ಹೀಗಿದ್ದೂ ಯಾವುದೇ ಹಮ್ಮು-ಬಿಮ್ಮು ಇಲ್ಲದೇ, ಇಮೇಜ್‌‌ನ ಭಾರ ಕಳಚಿದ್ದೀರಿ.

ಓರಿಜಿನಲ್ ಸ್ಕ್ಟ್ರಿಪ್ಟ್‌ ಅನ್ನ ತನ್ನ ಮುಂದಿರೋರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಬರುತ್ತೋ ಅಂತ ಎಡಿಟ್ ಮಾಡಿಸಿ ಸಿನಿಮಾವನ್ನೇ ಸೋಲುವಂತೆ ಮಾಡೋ ನಟರು ಇರೋ ಈ ಸಿನಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮಂತೆ ಇರೋರು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಈ ಸಿನಿಮಾದ ಗೆಲುವಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಈ ಅಂತಃಕರಣ ಪಾತ್ರ ದೊಡ್ದದು.

ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಉಪೇಂದ್ರ ಪಕ್ವತೆ ಕೂಡ ಶ್ಲಾಘನೆಗೆ ಅರ್ಹವೇ. ಅವರು ನಿರ್ವಹಸಿದ ಪಾತ್ರವನ್ನ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೇನ್‌ ಸ್ಟ್ರೀಮ್ ಸ್ಟಾರ್‌ಗಳು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಪ್ಪಲ್ಲ. ಇದು ರೆಗ್ಯುಲರ್ ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟರ್ ಅಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಅಂಥದ್ದೇ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿ ಇರೋ ಉಪ್ರೇಂದ್ರರಿಗೂ ಇದೇ ಇಷ್ಟ ಆಯ್ತು ಅನಿಸುತ್ತೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ರಾಯಪ್ಪ ಯಾರಪ್ಪ ಅಂದ್ರೆ ಅದು ಉಪ್ಪಿಯೇ ಎನ್ನದೇ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲ.

ಶಿವಣ್ಣ-ಉಪೇಂದ್ರರಂಥ ದಿಗ್ಗಜರ ನಡುವೆ ರಾಜ್‌ ಬಿ ಶೆಟ್ಟಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ತಪ್ಪಾಗಿದ್ದರೂ, ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ದಟ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಉಪೇಂದ್ರರ ಆರ್ಭಟ, ಶಿವಣ್ಣರ ಸಟಲ್ ಅಭಿನಯ ಎಂತಿಂಥವರನ್ನೂ ಅನಾಮತ್ತಾಗಿ ನುಂಗವಂತಿದೆ. ಆದ್ರೆ, ರಾಜ್ ಬಿ ಶೆಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿ ವಿನಯನಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಬಲ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನ ತೋರಿಸಿರೋದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಕ್ಕಡಿಯ ನಡುವಿನ ಮುಳ್ಳಿನಂತೆ, ಇಬ್ಬರೂ ದಿಗ್ಗಜರ ಅಭಿನಯಕ್ಕೂ ಮೆರಗು ಮೂಡಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಆ ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಅದೆಂಥದ್ದೋ ಧಾವಂತ, ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮ-ವಿರಸ, ತಾಯಿಯ ಮಡಲಿನ ಆಸರೆಯ ಬಯಕೆಯ ಬಹುತೇಕ ಹತಾಶತೆಯನ್ನೇ ಉಸಿರಾಡುವ ಈ ಪಾತ್ರವನ್ನ ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಈ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ನೆಗೆಟಿವ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಆಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಆದ್ರೆ, ತನ್ನ ನೋವನ್ನೂ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವಿಕೆ, ತನ್ನ ಇರುವಿಕೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಟದ ನಡುವೆಯೂ ಕಳೆದು ಹೋಗದ ಹಾಸ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೇ ಈ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ರಾಜ್ ಬಿ ನಡೆದಿದ್ದೇ ದಾರಿ, ಅವರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಗೆಲುವಿನ ಮಂತ್ರ ಅನ್ನೋ ಅನ್ವರ್ಥಕಾಗುವಂತೆ ಆಗಿದೆ. ಇನ್ನುಳಿದಂತೆ ಕಾಂತರದ ನಂತರ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಾನಸಿ ಸುಧೀರ್ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂತಿದ್ದಾರೆ. ನಾಯಕಿ ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿ ಮನಸ್ಸು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಪಳಗುವುದು ಇದ್ದೇ ಇದೆ.

ಮಂಜುನಾಥ್ ಜಂಬೆ, ಈ ಹೆಸರು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನಾಟಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ, ಸಿನಿಮಾ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಚಿರ ಪರಿಚಿತ. ಪಾಂಡುರಂಗ ವಿಠಲ ಧಾರವಾಹಿ ಮೂಲಕ ಮನೆ ಮನೆ ತಲುಪಿದ್ದ ಜಂಬೆ, ಪಯಣ ಕಲ್ಲಿನದ್ದೇ. ಎಷ್ಟೇ ಹಾರ್ಡ್‌ ವರ್ಕ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಯಶಸ್ಸು ಮುಗಿಲ ಕುಸುಮವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆದ್ರೆ, ಈ ಸಿನಿಮಾ ಕಷ್ಟ ಜೀವಿ ಜಂಬೆ ಬದುಕಿಗೂ ಒಂದು ಟರ್ನಿಂಗ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಆಗಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಪರಿಚಯ ಇರೋರ ಆಶಯ. ಅದರಂತೆ ಸಹ ನಿರ್ದೇಶಕನ ಸ್ಥಾನವನ್ನ ಟೈಟಲ್ ಕಾರ್ಡ್‌ನಲ್ಲಿಯೇ ಅರ್ಜುನ್ ಜನ್ಯ, ಜಂಬೆಗೆ ನೀಡಿರೋದು ವಿಶೇಷ.