ಮೋದಿಯವರ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಕೋವಿಡ್-19ನಂತಹ ಶತಮಾನದ ಮಹಾಮಾರಿ ಎದುರಾದದ್ದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿತ್ತು. ಆರೋಗ್ಯ ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಲಸಿಕಾ ಅಭಿಯಾನದವರೆಗೆ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ನಡುವೆ ಅತೀ ವೇಗವಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತು. ಅಂದಿನ ನೆಹರು ಯುಗಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ, ಇಂದಿನ ನಾಯಕರು ಡಿಜಿಟಲ್ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಮುಂದೆ ನೈಜ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಬೇಕಿದೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಗೋಚರತೆ ಇಂದು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.

ನೆಹರು ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತು ಎರಡು ಬಣಗಳಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತೀರಾ ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದೆ. ರಷ್ಯಾ-ಉಕ್ರೇನ್ ಯುದ್ಧ, ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಯ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಇಂದಿನ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಎಂದರೆ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಬಹು ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮತೋಲನ ಸಾಧಿಸುವ ಕಲೆಯಾಗಿದೆ. ಮೋದಿಯವರ ಆಡಳಿತವು ಈ ಬಹುಧ್ರುವೀಯ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ.

ನೆಹರು ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಯುದ್ಧಗಳೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಈಗ ಭದ್ರತೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಗಡಿ ಕಾಯುವುದಲ್ಲ; ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ, ಸೈಬರ್ ಬೆದರಿಕೆಗಳು (Cyber threats), ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿಯ ಅಭಿಯಾನಗಳು ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ಕೂಡ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಸ್ಥಾಪಕತ್ವವೇ ಇಂದಿನ ಭದ್ರತೆಯ ಅಡಿಪಾಯ. ಇಂತಹ ಆಧುನಿಕ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಅರಿತು, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದೆ.

ನೆಹರು ಆಳಿದಾಗ ಭಾರತದ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಕೇವಲ 34 ಕೋಟಿ ಇತ್ತು, ಈಗ ಅದು 140 ಕೋಟಿ ದಾಟಿದೆ. ಇಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ತೀರಾ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪಕ್ಷಗಳ ಬಲ, ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಒತ್ತಡಗಳು ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕರ ವಿಭಿನ್ನ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು. ಇಂತಹ ವಿಶಾಲ ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿ ಆಳಲು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹಾಗೂ ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ.

ನೆಹರು ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿಯ ಹರಿವು ನಿಧಾನವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ 24/7 ಸುದ್ದಿ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂದಿನ ನಾಗರಿಕರು ಕೇವಲ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಸೇವೆಗಳು, ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಗೌರವವನ್ನು ಕೂಡ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹೆಚ್ಚಿದ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೇ ಆಡಳಿತದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿವೆ.