ಭಾರತವು ಚೀನಾದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇಂತಹ ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರೆ, ಪರಿಸರ, ಭೂಕಂಪ ಮತ್ತು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾಳಜಿಗಳ ಕುರಿತು ಬೀಜಿಂಗ್ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಭಿಯಾನವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ ಪೋಸ್ಟ್ನಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಚೆಲ್ಲಾನಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಚೀನಾದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎತ್ತಿದ ಕಳವಳಗಳನ್ನು ಭಾರತವು ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಎತ್ತಬೇಕು.
ಟಿಬೆಟ್ನ ಮೆಡಾಗ್ ಕೌಂಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಯಾರ್ಲುಂಗ್ ತ್ಸಾಂಗ್ಪೋ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಈ ಬೃಹತ್ ಜಲವಿದ್ಯುತ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದೆ. ಈ ನದಿಯು ಭಾರತದ ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ನಂತರ ಸಿಯಾಂಗ್ ಎಂದು ಮತ್ತು ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಸ್ತಾವಿತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಸುಮಾರು 60,000 ಮೆಗಾವ್ಯಾಟ್ಗಳಷ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಚೀನಾದ ತ್ರೀ ಗಾರ್ಜಸ್ ಅಣೆಕಟ್ಟುಗಿಂತ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಯೋಜನೆಯು ಯಾರ್ಲುಂಗ್ ತ್ಸಾಂಗ್ಪೊ ನದಿಯು ನಾಮ್ಚಾ ಬರ್ವಾ ಪರ್ವತಗಳ ಬಳಿ ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ಬಾಗುವಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ನಂತರ ಭಾರತದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದೆ.
ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಚೀನಾ 2025 ರಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆಯ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಇದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗಾತ್ರ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಗಡಿಗೆ ಸಾಮೀಪ್ಯವು ಇದನ್ನು ಕೇವಲ ಇಂಧನ ಯೋಜನೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡದೆ, ನೀರು, ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭದ್ರತಾ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಚೀನಾದ ಭೂವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನವು ಯೋಜನಾ ಪ್ರದೇಶದ ಕೆಳಗೆ ಭೂಮಿಯ ಹೊರಪದರದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯ ಬಿರುಕು ಇರುವ ಸಕ್ರಿಯ ಪಿಜೆನ್ ಫಾಲ್ಟ್ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದಾಗ ಮೆಡಾಗ್ ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಳವಳಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾದವು ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮ ಚೆಲ್ಲಾನಿ ತಮ್ಮ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಚೀನಾದ ರಾಜ್ಯ-ಚಾಲಿತ ಭೂವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಮೀಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನವು, ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಬಂಡೆಗಳು ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿವೆ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲ ರಚನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ ಎಂದು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದೆ. ಭೂಕಂಪನ ಚಟುವಟಿಕೆ ಮತ್ತು ದೋಷ ಚಲನೆಯು ಜಲಾಶಯದ ಸುತ್ತಲೂ ಭೂಕುಸಿತ ಮತ್ತು ಬಂಡೆ ಜಾರುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಸಂಶೋಧಕರು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
2017 ರಲ್ಲಿ ಟಿಬೆಟ್ನ ನಿಂಗ್ಚಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ 6.9 ತೀವ್ರತೆಯ ಭೂಕಂಪವನ್ನು ವರದಿಗಳು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತವೆ. ಅದೇ ದೋಷ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸುವಿಕೆಗೆ ಇದು ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಂಬುತ್ತಾರೆ.
ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳು ಅಣೆಕಟ್ಟು ಅಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದೆ ಅಥವಾ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಕುಸಿಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ ಎಂದು ಅರ್ಥವಲ್ಲ. ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಭೌಗೋಳಿಕ ಅಪಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸುರಕ್ಷತಾ ಕ್ರಮಗಳ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.
ಮೆಡಾಗ್ ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಭಾರತದ ಕಳವಳಗಳು ಅಣೆಕಟ್ಟಿನ ಸುರಕ್ಷತೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಹರಿವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಚೀನಾ ಎಷ್ಟು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಇದೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ನದಿಯ ನೀರು ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶ, ಅಸ್ಸಾಂ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಟಿಬೆಟ್ನಿಂದ ಕರಗುವ ಹಿಮ, ಹಿಮಪಾತ ಮತ್ತು ಪರ್ವತ ಬುಗ್ಗೆಗಳು ನದಿಯ ಹರಿವಿಗೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತವೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ.
ಬೃಹತ್ ಜಲಾಶಯವು ಹೂಳಿನ ಗಮನಾರ್ಹ ಭಾಗವನ್ನು – ನದಿಯಿಂದ ಸಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಖನಿಜಗಳನ್ನು – ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮ ಚೆಲ್ಲಾನಿ ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನದಿಯ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಹರಿವು ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿರುವ ಪ್ರವಾಹ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಸರದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು.
ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರ ಕಾಳಜಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಮೆಡಾಗ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಹಿಮಾಲಯದ ಹೆಚ್ಚು ಭೂಕಂಪನಶೀಲ ಸಕ್ರಿಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಪ್ರಮುಖ ಭೂಕಂಪ, ಭೂಕುಸಿತ ಅಥವಾ ಇತರ ತೀವ್ರ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಘಟನೆಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿತ ರಚನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡದ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಸಂಭಾವ್ಯ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಒಡೆಯುವಿಕೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿನಾಶದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಂದಾಜುಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಖಚಿತವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆಯ ನೇರವಾಗಿ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವ ನದಿಯು ವಿಪತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಸಕಾಲಿಕ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ನದಿಯ ನೀರು ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದ ಮೂಲಕ ಹರಿಯುತ್ತದೆ, ಅಸ್ಸಾಂ ಮತ್ತು ನಂತರ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸವಾಲು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.
ತಮ್ಮ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ, ಚೆಲ್ಲಾನಿ ಅವರು ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹಿಂದಿನ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಅಪಘಾತಗಳನ್ನು ಸಹ ಈ ಚರ್ಚೆಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅವರು 1975 ರ ಬಂಕಿಯಾವೊ ಅಣೆಕಟ್ಟು ದುರಂತವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಮಳೆಯ ನಂತರ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಕುಸಿದು ವ್ಯಾಪಕ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
ಅಣೆಕಟ್ಟು ನಿರ್ಮಾಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ ಹಿಂದಿನ ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, ಮೆಡಾಗ್ ಯೋಜನೆಯಂತಹ ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಚೀನಾದೊಂದಿಗೆ ಕಳವಳ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಚೆಲ್ಲಾನಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಚೀನಾದ ಸ್ವಂತ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಎತ್ತಿದ ಕಳವಳಗಳನ್ನು ಭಾರತ ಎತ್ತುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ.
ಚೀನಾದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಕ್ರಿಯ ದೋಷಗಳು, ದುರ್ಬಲ ಬಂಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಕುಸಿತದ ಅಪಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಭಾರತವು ಈ ಅಧ್ಯಯನಗಳನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಚರ್ಚೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಏಕೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಚೀನಾದ ಯೋಜನೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ, ಸಿಯಾಂಗ್ ಮೇಲಿನ ಬಹುಪಯೋಗಿ ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅರುಣಾಚಲ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಈ ಪ್ರಸ್ತಾವಿತ ಯೋಜನೆಯು ಸುಮಾರು 11,000 ಮೆಗಾವ್ಯಾಟ್ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಈ ಯೋಜನೆಯ ಉದ್ದೇಶವು ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆ, ನೀರು ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾಹ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಜಲಾನಯನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಮತ್ತು ಜಲ ಭದ್ರತಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಭಾರತ ಇದನ್ನು ಒಂದು ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಚೆಲ್ಲಾನಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಅದು ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಪ್ರದೇಶದ ನಿರಂತರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತವು ಚೀನಾದಿಂದ ನೀರಿನ ಹರಿವು, ಜಲಾಶಯ ವಿಸ್ತರಣೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಇಳಿಜಾರುಗಳಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಕುಸಿತಗಳಂತಹ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು ಉಪಗ್ರಹಗಳು, ರಾಡಾರ್ ಮತ್ತು ನೆಲದ-ಆರೋಹಿತವಾದ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟದ ಸಂವೇದಕಗಳ ಮೂಲಕ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಬಹುದು.
ಚೀನಾದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಇದರ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಪ್ರವಾಹದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿದಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ತ್ವರಿತ ಮಾಹಿತಿ ಸಿಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ವಿಪತ್ತು ನಿರ್ವಹಣಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ನದಿಯ ಕೆಳಭಾಗದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸುವಿಕೆಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಬಹುದು.
ಮೆಡಾಗ್ ಯೋಜನೆಯ ಸುತ್ತಲಿನ ವಿವಾದವು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಚೀನಾ ಎಷ್ಟು ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಹಂಚಿಕೆಯ ನದಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ನಂತರ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ ನೀರಿನ ಹರಿವು, ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಿಜವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ.
ಯೋಜನೆಯ ವಿನ್ಯಾಸ, ಭೂವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧ್ಯಯನಗಳು, ಭೂಕಂಪನ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನಗಳು ಮತ್ತು ವಿಪತ್ತು ನಿರ್ವಹಣಾ ಯೋಜನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಭಾರತವು ಚೀನಾದಿಂದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಕೋರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ತಜ್ಞರಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರ ತನಿಖೆಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಚೆಲ್ಲಾನಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಇದರರ್ಥ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಬೃಹತ್ ಅಣೆಕಟ್ಟು ಕೇವಲ 60,000 ಮೆಗಾವ್ಯಾಟ್ ವಿದ್ಯುತ್ ಅಲ್ಲ. ಇದು ನೀರು, ಪರಿಸರ, ಭೂಕಂಪಗಳು ಮತ್ತು ಗಡಿ ಭದ್ರತೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸಹ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮೆಡಾಗ್ ಯೋಜನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಭಾರತದ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವು ಮುಂಬರುವ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
