ಆನಂದ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಲ್ಯಾಂಬ್ವೆಲ್ ಗ್ರಾಮದ ನಿವಾಸಿ ತರುಣ್ ಪಟೇಲ್, 2012-13ರಲ್ಲಿ ಫೇಸ್‌ಬುಕ್ ಮೂಲಕ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಯುವತಿ ಕಾಜಲ್ ಅವರ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಅವರ ಸ್ನೇಹ ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿ ಅರಳಿತು. ತರುಣ್ ಪ್ರಕಾರ, ಅವರು ಇಬ್ಬರು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಬಯಸಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಕಾಜಲ್‌ಗೆ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದಲ್ಲಿ ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆಕೆಯ ಕುಟುಂಬವು ಬೇರೊಬ್ಬ ಯುವಕನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವಂತೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.

ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕಾಜಲ್ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ನುಸುಳಿ ಆನಂದ್‌ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಬಳಿಕ ಅವರು ಹಿಂದೂ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ವಿವಾಹವಾದರು, ಅಂದಿನಿಂದ ಪತಿ-ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದಂಪತಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ, ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಎಂಟು ವರ್ಷ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಎರಡು ವರ್ಷ ಎಂದು ತರುಣ್ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ, ಕಾಜಲ್ ವಿರುದ್ಧ ಗಡೀಪಾರು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಆರಂಭವಾಗಿವೆ. ತರುಣ್ ಗುಜರಾತ್‌ನ ಗೃಹ ವ್ಯವಹಾರಗಳ ರಾಜ್ಯ ಸಚಿವ ಹರ್ಷ್ ಸಾಂಘ್ವಿ ಅವರಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ‘ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಈಗ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರೆ ಅವರ ಕುಟುಂಬವು ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಮೂಲಭೂತವಾದಿಗಳಿಂದ ಆಕೆಯ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅಪಾಯ ಉಂಟಾಗಬಹುದು’  ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

‘ನಮಗೆ ಇಬ್ಬರು ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ತಾಯಿ ನಮ್ಮಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟರೆ ಅವರ ಗತಿ ಏನಾಗಬಹುದು? ಆಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಜೀವನ ಕಳೆಯಲು ಮಾತ್ರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಳು’ ಎಂದು ತರುಣ್ ಹೇಳಿದ್ದು, ಭಾರತೀಯ ಪೌರತ್ವ ಪಡೆಯಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಕುಟುಂಬ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ ನಮ್ಮ ಏಕೈಕ ಬೇಡಿಕೆಯೆಂದರೆ ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಮಾನವೀಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಗಡೀಪಾರು ಮಾಡಬಾರದು ಮತ್ತು ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಸಹಾನುಭೂತಿಯಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು’ ಎಂದು ತರುಣ್ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಕುಟುಂಬದವರ ಪ್ರಕಾರ, ಕಾಜಲ್ ಪ್ರಸ್ತುತ ಮಹಿಳಾ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯನ್ನು ಬಂಧನದ ನಂತರ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ದಂಪತಿಗಳ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಧ್ಯಾನ್ ಕೂಡ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಮನವಿ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ, ಅಮ್ಮ ಇಲ್ಲದೆ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಮನೆಗೆ ಮರಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ಬಾಲಕ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.

ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಕರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಂದ ಯಾವುದೇ ಅಧಿಕೃತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬಂದಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಇದು ಕಾನೂನು, ಮಾನವೀಯ ಅಂಶಗಳು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಒಂದು ಮಾಡುವ ಸವಾಲನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.