ನಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರ ಭಾರತದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮಹಾರಾಜ ಹರಿ ಸಿಂಗ್ ಆಗಸ್ಟ್ 15 ರವರೆಗೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರಬೇಕೆ ಅಥವಾ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಉಳಿಯಬೇಕೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಇರುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ರಚನೆಯಾಗಲಿರುವ ಸ್ಥಳ. ಪಂಜಾಬ್ ಭಾಗದಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಉತ್ತಮ, ಸುಸಜ್ಜಿತ ರಸ್ತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಶ್ಮೀರ ಕಣಿವೆಗೆ ಹೋಗುವ ರಸ್ತೆ ಝೀಲಂ ಕಣಿವೆ ರಸ್ತೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಶ್ರೀನಗರದಿಂದ ರಾವಲ್ಪಿಂಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹೆದ್ದಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಟ್ರಕ್ಗಳು, ಲಾರಿಗಳು, ಬಸ್ಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ರೈಲು ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸಹ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಅದು ಆ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಇತ್ತು. ಭಾರತದ ಕಡೆಯಿಂದ ರೈಲು ಮಾರ್ಗದ ಕೊನೆಯ ನಿಲ್ದಾಣ ಪಠಾಣ್ಕೋಟ್ ಆಗಿತ್ತು. ಜಮ್ಮುವಿನಲ್ಲಿ ರೈಲು ಮಾರ್ಗವು ಜಮ್ಮುವಿನಿಂದ ಸಿಯಾಲ್ಕೋಟ್ಗೆ ಇತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ, ರಾವಲ್ಪಿಂಡಿಯಿಂದ ಒಂದು ರಸ್ತೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸಂಪರ್ಕ ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿಯಾಲ್ಕೋಟ್ನಿಂದ ರೈಲು ಮಾರ್ಗವಿತ್ತು, ಆದರೆ ಸಿಯಾಲ್ಕೋಟ್ ಕೂಡ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿತ್ತು.
ಗುರುದಾಸಪುರ, ಬಟಾಲಾ ಮತ್ತು ಪಠಾಣ್ಕೋಟ್ ತಾಲೂಕುಗಳು ಭಾರತದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದರೂ, ಇಲ್ಲಿಂದ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜಮ್ಮುವಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಆಗ ಅಲ್ಲಿಂದ ತೆರಳಲು ಯಾವುದೇ ಹೆದ್ದಾರಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ ಹಾದಿಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಟ್ರಕ್ಗಳು ಮತ್ತು ವಾಹನಗಳು ಹಾದುಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದರರ್ಥ ಸರಕುಗಳು ಅಥವಾ ಸೈನ್ಯಗಳು ಪ್ರಯಾಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಮಳೆಗಾಲ ಮತ್ತು ಹಿಮಪಾತದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪರ್ಕ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಂತು ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪರ್ವತ ರಸ್ತೆಗಳು ಮತ್ತು ನದಿಗಳನ್ನು ದಾಟಿದ ನಂತರವೂ, ನಾವು ಪಠಾಣ್ಕೋಟ್ನಿಂದ ಜಮ್ಮುವನ್ನು ತಲುಪಬೇಕಿತ್ತು. ಜಿನ್ನಾ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸರ್ಕಾರ ಅಂದು ಇದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಚಳಿಗಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಇದರೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಇಬ್ಬರು ಸಹಿ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಶ್ರೀನಗರದಿಂದ ಝೇಲಂ ವ್ಯಾಲಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಬಾರಾಮುಲ್ಲಾ, ಉರಿ, ಮುಜಫರಾಬಾದ್ ಮೂಲಕ ರಾವಲ್ಪಿಂಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಟ್ರಕ್ಗಳು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದವು. ಈ ರಸ್ತೆಯು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜೀವನಾಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಭಾರತದ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಮಾರ್ಗವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರಮುಖ ಸರಕು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಆಗಿತ್ತು. ಪೆಟ್ರೋಲ್, ಉಪ್ಪು, ಹಿಟ್ಟು ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆ – ಎಲ್ಲಾ ಸರಕುಗಳು ಈ ಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಚಳಿಗಾಲ ಆರಂಭವಾಗಿ ಆಗಸ್ಟ್-ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಬಣ್ಣ ತೋರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿತ್ತು. ಅಂದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಿಂದ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದ ಟ್ರಕ್ಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಆಗ ಇದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ದೇಶದ ರಚನೆ, ದಾಖಲೆಗಳ ಅಗತ್ಯ ಮುಂತಾದ ನೆಪಗಳನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಹೇಳಿತ್ತು. ಪಂಜಾಬ್ನಲ್ಲಿ ಗಲಭೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಲೂಟಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಸಾಬೂಬು ಕೂಡ ಹೇಳಿತ್ತಂತೆ.
ಇದರೊಂದಿಗೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಮೊದಲು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಆ ಬಳಿಕ ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಹಿಟ್ಟನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಚಳಿಗಾಲ ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಪಡಿತರವಿಲ್ಲದೆ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರು ಮತ್ತು ಸೈನ್ಯ ಇಬ್ಬರೂ ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದರು. ಈ ವೇಳೆ ಭಾರತ ವಿಮಾನದ ಮೂಲಕ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸರಬರಾಜು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದು ಸಾಕಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನಗಳು ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಹಾರಾಜ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಸೇರುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಲು ಅಂದು ಮಾಡಿದ ತಂತ್ರದ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು.
#PoKUnrest | These atrocities that are happening, the visuals that are coming out, they are travelling out, and the world is building an opinion. This is all the game of whether the world wants to react to it or not: @TinyDhillon, Former GoC, 15 Corps of Indian Army #PoK… pic.twitter.com/6gh3NumCnb
— News18 (@CNNnews18) July 5, 2026
ಅಕ್ಟೋಬರ್ ವೇಳೆಗೆ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಕುತಂತ್ರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಮತ್ತು ಪಡಿತರವಿಲ್ಲದೆ ಮಹಾರಾಜ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು? ಹಿಮಪಾತ ಶುರುವಾಗುವ ಹಂತದಲ್ಲಿತ್ತು. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅರಿವು ಆಗಿತ್ತು. ಗೋದಾಮುಗಳು ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಜನರನ್ನು ದಂಗೆಗೆ ಪ್ರಚೋದಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಜಿನ್ನಾ ಅವರ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ತಂತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ರಾತ್ರಿ, ಭಾರೀ ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜಿತ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸೈನಿಕರು, ಬುಡಕಟ್ಟು ಸೈನಿಕರ ವೇಷ ಧರಿಸಿ, ಮುಜಫರಾಬಾದ್ ರಸ್ತೆಯ ಮೂಲಕ ಟ್ರಕ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಇದನ್ನು ಮಹಾರಾಜರ ವಿರುದ್ಧದ ದಂಗೆ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು.
ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಅದು ಪ್ರತಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸೈನಿಕರ ಕುಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಮಹಾರಾಜರ ಸಣ್ಣ ಸೈನ್ಯ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚದುರಿಹೋಗಿತ್ತು. ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು, ಪಡಿತರ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಚಳಿಗಾಲದ ನೆರಳು ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನವು ನಮ್ಮ ಸರಬರಾಜುಗಳನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಕತ್ತು ಹಿಸುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ ಎಂದು ಮಹಾರಾಜ ಲಾರ್ಡ್ ಮೌಂಟ್ಬ್ಯಾಟನ್ಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದರು.
ಆದರೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ನಡೆ ಉಲ್ಟಾ ಹೊಡೆದಿತ್ತು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಕುತಂತ್ರ ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಮಹಾರಾಜರು ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಭಾರತೀಯ ಸೇನಾ ಸೈನಿಕರು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿ ಶ್ರೀನಗರ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಹಾರಿದರು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲಾದ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಬಾರಾಮುಲ್ಲಾ ತಲುಪಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ವಾಯು ಬೆಂಬಲ ಅವರನ್ನು ತಡೆದಿತ್ತು. ತದನಂತರ ನಿಯಂತ್ರಣ ರೇಖೆ (LoC) ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಉಳಿದದ್ದು ಇತಿಹಾಸ.
ಆದರೆ ಹಿಟ್ಟು, ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಪೆಟ್ರೋಲ್ ತಡೆಹಿಡಿಯುವ ಮೂಲಕ ಪಿಒಕೆಯನ್ನು ಮಣಿಸಲು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಹಳೆಯ ತಂತ್ರ. ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ಮೇಲ್ ಮಾಡುವುದು ಇದರ ಒಂದು ಭಾಗ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಈಗ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ತಾನು ಆಜಾದ್ ಕಾಶ್ಮೀರ್ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟು, ಆಜಾದ್ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅವರು ಹೇಡಿತನದಿಂದ ಬ್ಲ್ಯಾಕ್ಮೇಲ್ ಮಾಡಿ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ನೋಡಬೇಕಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ತಲುಪಲು ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ ಎಂಬುವುದು ಖಚಿತ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.
